Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z 2026

Odciąć przeszłość

Odciąć przeszłość Przeszukuję komputer w nadziei, że znajdę coś jeszcze czego usunięcie spowoduje odcięcie. Po kilka razy kopiowały się z telefonu dawne foldery. W śród zdjęć dostrzegam swoją buzie 20 lat młodszą. Spostrzegam dawne miejsca, pracę, przyjaźnie. Nagle ciszę przerywa głos. Ten głos, który kocham najmocniej ze wszystkich głosów, który mi mówi „zjedz i idź spać” Jakie to trafione, przecież jest środek nocy a ja dziś zjadłam tylko śniadanie. Nawet z zaświatów, kochana Babcia przywraca mnie do porządku. Szukam dalej, kasuje dalej. Choć oczy wypełniły już łzy, mam przecież plan … odciąć się od resztek przeszłości. Kolejne zdjęcie, kolejny film, kolejni ludzie. Wciąż mam co kasować, choć tyle już skasowałam przez te lata. I nagle widzę ją. Tak małą jak małe bywają figi. A potem jej mamę, karmiącą resztę swoich szczeniąt. Jeszcze w norce wydłubanej w rozciętej rampie. I ta moja dokumentacja z czasów budowy, przecinana zdjęciami szczeniąt, głupola i ich mamy. Po spoj...

Jegomość

Jegomość Znałam kiedyś człowieka. Każdy znał kiedyś, jakiegoś człowieka. On jednak to był wyjątkowy jegomość Jak nikt inny umiał dać w kość   Trzepnął mnie kiedyś między oczy Mało mi mózg nie wyskoczył Taki to był gość, Jego mość   Dnia pewnego nie wytrzymałam kaprysów jego Odeszłam dnia tego na całego Sam sobie życie mość, Skoroś taki jegomość 02.02.2026    

Pragnienie wolności absolutnej

  Pragnienie wolności absolutnej Odkąd pamiętam chciałam być dorosła. Nigdy nie pragnęłam niczego bardziej niż niezależności, która zdawała mi się drogą do wolności. Dzieciństwo wspominam jako koszmar zależności od rodziców i silne pragnienie totalnego uniezależnienia się od nich. Proszenie o pieniądze, dyrdymały związane z życiem pod czyjeś dyktando były dla mnie tragedią nie do zniesienia. Tak lubiana zabawa lalkami przez moją siostrę, dla mnie ledwie rok starszej była totalną dziecinadą. Zupełnie jak gdybym urodziła się pamiętając jeszcze poprzednie wcielenie, gdy zmarłam nagle, jako świeżo upieczona maturzystka. Odkąd stałam się istotą samodzielnie chodzącą po tym świecie, łaziłam własnymi drogami. Najlepiej czułam się łażąc samotnie po Babcinym sadzie. Choć od tamtej pory minęło 40 lat, cały czas kocham samotne spacery po Babcinym sadzie. Korony brzóz i świst ich liści jest jednym z moich ulubionych dźwięków a kora silnego dębu jest tym do czego kocham się tulić. Nawet ś...