SPISKOWNIK

  Aksamitnie czyste niebo   Księżyc w ostatniej kwadrze przed wrześniową pełnią, która czai się tuż za rogiem rozświetla ciemny las. Niebo zdaje się być idealnie czyste. Energia uporządkowana. Powietrze wolne od toksyn. W tej czystości widać anioły i słychać ich głos. Tyle się ostatnio działo, że umknął mi ich szept. Przeszedł jakby niezauważenie.   Indianie wierzyli, że całując kogoś w   czoło, całujesz jego duszę. Choć to tylko legenda lubie w nią wierzyć, bo jest coś naprawdę intymnego w takim pocałunku. To jak powiedzieć   go bardzo kochasz, szanujesz, że dla niego jesteś, nie używając żadnych słów, bo te pocałunek mówi to wszystko za ciebie.   Takiego pocałunku nie zapomnisz nigdy. Nawet gdy wir, życia wciągnie cie na swoje tory tak bardzo, iż nie zauważysz przelatujących nad tobą Aniołów. Raz dotknięty tym niewinnym gestem, będziesz czuł się bezpiecznie ilekroć wiatr muśnie twe czoło.   W tym czystym niebie, subtelnym wiet...

  Zachody słońca Zachody słońca, niezmiennie mi przypominają, że niezależnie od tego jak ciężki bywa nasz bagaż- wydarza się coś pięknego. Niezależnie ot tego, jak trudne bywają noce. Ptaki witają każdy dzień radosnym śpiewaniem. Po każdej burzy, nawet tej która najwięcej niszczy wraca na niebo słońce. Natura niezmiennie uczy mnie, że choć byśmy nawet nie mieli cienia nadziei i tak będzie pięknie. Bywają w życiu takie sytuacje, które nie pozwalają nam widzieć cienia nadziei. Cała radość życia chowa się za ciemnymi chmurami. Ni widu ni słychu ani tych wschodów budzących radosny śpiew ptaków. Ani tych zachodów kojących zmysły. Jest tylko srogi wiatr budzący sztormy. To nic. Pewnego dnia i tak wzejdzie słońce, budząc radosny śpiew ptaków. Tak po prostu jest i tak po prostu musi być. Żadna rozpacz i żaden ból nie są nam dane na zawsze. Czy tego chcemy czy nie one też odchodzą. Czasem bywa tak, że tych chmur jest nieznośnie więcej, nieznośnie dużo, stanowczo za dużo. To ni...

  Zadra   Gdy wyruszałam w te podróż nikt nie dawał mi szans na przejście bodaj 1 metra. Pierwszą noc spędziłam upita 4 kieliszkami lubelskiej antonówki, na zakłaczonym dywanie kuzynki. Kolejnych kilka nocy spałam na tylnej kanapie swojego auta. Gdy wreszcie dotarłam do domu rodziców było mi wszystko jedno czy leże na dywanie czy na czymkolwiek innym. Po prostu leżałam wstając na siusiu i papierosa. Fakt, że się fajki kończyły wymuszał na mnie wyjście z psem na spacer. W portfelu było zupełnie pusto. Radość domowników z powrotu sprawiała, że wolałam spać w samochodzie. Po 11 latach wspólnego życia, zupełnie nie miałam własnego życia. Pokój, który znów stawał się moim pokojem jeszcze tydzień wcześniej był naszym pokojem. Samochód pełen nierozpakowanych bambetli był naszym samochodem. Pieniądze, które wchodziły na moje konto był jego pieniędzmi. Nawet mój pies był jego psem. Jedno co w tamtym czasie było tylko moje to te papierosy, za które z każdej strony miałam awantur...

  Czy   wszystko wymaga reakcji? Wiele lat na mojej tablicy widniał napis „nie wszystko wymaga twojej reakcji” Wyryłam go w swojej głowie i sercu, czyniąc życiowym mottem. Ten zwrot jest jednym z najważniejszych zdań, spośród tych którymi siebie codziennie karmie. W myśl zasady, że nawet skazaniec ma prawo do ostatniego słowa a wierząc w inteligencje ludzi zawsze starałam się wyjaśniać powody swoich decyzji. Różnica między kończeniem relacji z podanie przyczyny lub bez jest w zasadzie nie wielka. Ktoś kto poznaje nasze powody a i owszem dostaje garść argumentów dzięki których łatwiej będzie mu stanąć na nogi. Ale i na podstawie tychże tworzy plugawe kłamstwa na nasz temat. Kiedy my tracimy czas i energie, w głowie rozmówcy i tak tworzą się jego własne teorie. W polskim sądownictwie pojawiła się, zasada o której nie uczono mnie na studiach, a którą jest wydawanie wyroku bez konieczności uzasadnienia go. Jeśli chcesz uzasadnienie musisz zapłacić około 100 zł. Wynika z ...

I ja to doceniam   Rozmowy z MD nigdy nie są ani krótkie ani banalne, choć zwykle tak się zaczynają. Rozmowy z MD, zawsze mają w sobie pierwiastek problemu, z którym Gośka przychodzi. W rozmowach z MD, zwykle staję w pozycji mentora.   Po 20 latach, coś tam o sobie już wiemy. Nasze drogi czasem były zupełnie inne a czasem bardzo podobne. Jedno jest w tym naprawdę wartościowe. Ona tak samo jak ja w odpowiedzi na swoje smutki zamiast się poddać, szukała źródła. Dla bardzo wielu dróg byłam jej inspiracją. To dzięki mnie między innymi trafiła na kanał naszej kochanej Izabeli. Ona poszła w tym krok dalej. Przeszła cały program, dotarła na warsztaty, wyściskała tak bliską nam obu mentorkę. Realnie zmieniła swoje życie. Moja droga jest inna, zatem punkt do którego zmierzam wymaga dłuższej wędrówki. Wydatek energetyczny jaki ponoszę by odpowiedzieć na jej dylematy bywa bardzo duży. Coraz częściej jednak doceniam jej obecność w moim życiu. Tylko z nią tak wprost m...

  Dokąd ty się tak śpieszysz serduszko?   Mam niebywałe szczęście by trafiać w życiu na waleczne kobiety. Być może dlatego sama zostałam jedną z nich. W mojej piersi bije wyjątkowe serce. Zdolne kochać, walczyć, zachwycać się dziękować. Serce zrolne widzieć niewidzialne. Serce zdolne słyszeć niesłyszalne. W mojej piersi mieszka serce zdolne rozumieć nierozumialne.   Moje serce zna miłość rozciągającą się od piekła do nieba. Zna ból, tak silny, że nie znajduję słów by go opisać. Zna wzruszenie, którego nie zdoła opisać żaden deszcz. Zna wolność, silniejszą niż sam wiatr. Zna okrucieństwo. Znad dobro. Zna miłość, która trawi i te, która uwalnia. Moje serce zna każdą emocje i jest każdą emocja. Choć to moje serce milion razy zostało zranione, skrzywdzone, zdeptane, to choć czasem resztką sił to jednak wciąż bije.   Gdy usłyszałam, że tych uderzeń jest stanowczo za dużo położyłam dłoń na sercu i doceniłam każde z tych uderzeń. Nie za...